محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )

42

آيين شهردارى ( فارسى )

بپيچد يا با مسلمانان بجنگد يا با زن مسلمانى زنا كند ، يا به نام نكاح با وى درآميزد ، يا مسلمان را از دينش منحرف كند ، يا به مسلمانى راهزنى كند ، يا بت‌پرستان را پناه دهد ، يا آنان را به پوشيدگيهاى مسلمانان راه نمايد ، يا مسلمانى را بكشد ، يا نام خدا و رسول و دين را به ناروا ذكر كند ، ذمت وى لغو مىشود و در حال كشته شود و مالش غنيمت گردد ، و اين حكم بنا به اصح دو قول است . ابو بكر فارسى گويد : هركس رسول خدا ( ص ) را سب كند حد « 1 » او كشتن است و اگر از منهيات امور بىضرر را انجام دهد مانند ترك غيار و تظاهر به شرابخوارى و نظاير آن ، تعزير « 2 » مىشود ، ليكن عهد او باقى مىماند . پس محتسب بايد بدين امور آشنايى داشته باشد و همهء ايشان را بدان ملزم كند .

--> ( 1 ) - حد مجازاتى است كه اسلام به نص معين كرده و آن تنبيه بدنى و مقدارش قطعى است يعنى حداكثر و حداقل ندارد و فرق آن با تعزير اين است كه تعزير به رأى امام بسته است ، و نيز حد به شبهه ساقط شود ليكن تعزير با شبهه هم واجب است و حد بر كودك صغير نيست و تعزير بر كودك لازم است و حد بر ذمى جارى شود ليكن تعزير بر او نيست . ( 2 ) - ر ك : به حاشيهء قبل .